عـزیـزان رفتـم از دنیـای فانـی

                                                نچیـدم مـن گلـی از زنـدگانـی

          سـر قبـرم شقـایـق هـا بـریـزیـد

                                          کـه مـن خیـری ندیـدم از جـوانـی

 

ای کسانیکه مامور دفن من بودید دهانم را باز بگذارید تا آخرین بار پدر و مادرم را با نا امیدی صدا بزنم دستانم را بیرون گذارید تا ببینند چیزی با خود نمیبرم چشمان خسته ام را باز بگذارید تا برای آخرین بار دنیا و زندگی را بنگرم و تکه یخی بر مزارم بگذارید تا بجای چشمان خسته و قلب شکسته پدر و مادرم بر من بگرید وگل سرخی را بدست خواهر مهربانم دهید تا بدانند همدم آنها گلی بود که باغبان سر نوشت او را از گلستان زندگیش چید .